သားသားနဲ႔မီးမီးက ေတာ္တယ္ကြာ

ခ်စ္စရာေကာင္းသလို ေတာ္လိုက္တာေနာ္....

Easy Computer Basic By Myo Thura

ကိုယ္လို သူလိုအေၿခခံသမားေလးေတြ အတြက္စာအုပ္ကေလးပါ။
မ်ိုးသူရ ေရးတဲ႔ကြန္ၿပဴတာအေၿခခံ စာအုပ္ေလးပါ။ ေကာင္းပါတယ္
ဒီစာအုပ္ေလးက ခုမွကြန္ၿပဴတာ စတင္အသံုးၿပဳမယ္႔သူေတြအတြက္
အေၿခခံေကာင္းေလးပါ။  မရွိေသးတဲ႔သူမ်ားအတြက္တဆင္႔ ၿပန္တင္
ေပးလိုက္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ifile ကေနတင္ေပးထားပါတယ္ခင္ဗ်ာ။

symbian slideunlock ေလးဆြဲထားၾကပါ။

ဟိုေန႔က အင္တာနက္ဂ်ာနယ္မွာ ဖတ္လိုက္ရတယ္။
nokia 5800 မွာတဲ႔ ေဘးကေလာ႔ခ္ ခလုတ္ေလးပ်က္ေနလို႔တဲ႔။
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ အဲတာေၾကာင္႔ မပ်က္ခင္ၾကိဳၿပီး ဒီေဆာ႔ဖ္၀ဲေလး
သံုးပါတယ္။ ခဏခဏဆိုေတာ႔ ပ်က္နိုင္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ဒီေဆာ႔ဖ္၀ဲေလး
ထည္႔သံုးၾကနိုင္တယ္။ ဒါဆိုေဘးက ေလာ႔ခ္ခလုတ္ကို မဆြဲနဲ႔ေတာ႔။
အင္တာနက္မွာ ရွာတတ္ေဖြတတ္ ေဒါင္းတတ္ ထည္႔တတ္ရင္ေတာ႔
ဆိုင္ေၿပးရၿခင္းမွ ကင္းေ၀းၿပီး ပိုက္ဆံကုန္သက္သာေစပါတယ္။
အဲလိုလူေတြမ်ားလာရင္ေတာ႔ ဆိုင္ေတြသိပ္အလုပ္မၿဖစ္ပဲေနလိမ္႔မယ္...။အမ္.

ရိုေသေလးစားစြာ ၿမိဳင္သားေလး နဲ႔မိတ္ဆက္ပါဧ။္

ကၽြန္ေတာ္ ၿမိဳင္(ေခ်ာက္ေတာင္း)သားေလးပါ။

ေမာ္လၿမိဳင္သားမထင္လိုက္ပါနဲ႔အညာသားပါ။

ၿမိဳင္ၿမိဳ႔ပါ(အညာေဒသေလးပါ) ေအာက္မွာေဒါက္တာ သက္လြင္ေရးထားတာေလးပဲဖတ္ၾကည္႔ပါဗ်ာ။ ၿမန္မာနိုင္ငံ တ၀ွမ္းကၿမိဳ႔တစ္ၿမိဳ႔ကို ေသခ်ာသိသြားပါလိမ္႔မယ္။

ၿမိဳင္ဆိုတဲ႔ ၿမိ႔ဳကေလး

         ''ဆရာရဲ႕ ဇာတိက ဘယ္ၿမိဳ႕က ပါလဲ''
         ''ၿမိဳင္ၿမိဳ႕ကပါ''
         ''ေမာ္လၿမိဳင္လား''
         ''မဟုတ္ပါဘူး၊ ၿမိဳင္ပါ''
         ''ၿမိဳင္ၿမိဳ႕ဆုိတာ ရွိသလား''
         ''ရွိတာေပါ့ဗ်ာ၊ ပခုကၠဴခ႐ိုင္၊ ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္''
 စသည္ျဖင့္ မၾကာခဏ အေမးခံ ခဲ့ရဖူးသည္။ ၿမိဳင္သည္ ျမန္မာရွင္ ဘုရင္ေခတ္တြင္ ပုခန္း၏လက္ ေအာက္တြင္ တိမ္ျမဳပ္ေနခဲ့ရသည္။ လြတ္လပ္ေရးရၿပီးေနာက္တြင္ ပခုကၠဴ ၏လက္ေအာက္တြင္ တိမ္ျမႇဳပ္ေနခဲ့ရ သည္။ ၿမိဳင္သားမ်ားသည္ ပုခန္း သား၊ ပခုကၠဴသားဟု အမည္ခံခဲ့ၾက သည္။ အမွန္ေတာ့ ၿမိဳင္သည္သာမန္ ၿမိဳ႕ကေလးမဟုတ္၊ ေခတ္အဆက္ ဆက္တြင္ အဘက္ဘက္ကတိုး တက္ခဲ့ေသာ ၿမိဳ႕ကေလးျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕မက် ေတာမက်၊ စစ္ေဘးလံုၿခံဳရာ ေဒသျဖစ္ခဲ့သည္။ စီးပြားေရးဖြံ႕ၿဖိဳးရာ ေဒသျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္သိမ္းထားလိုက္တဲ႔ တဂိုးရဲ႔ကဗ်ာမ်ား

၁။ စမ္းေရေပၚတင္ျပီး စကၠဴေလွတို႔ကို
    ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ က်ေနာ္ ေမွ်ာခဲ့သည္။
    က်ေနာ့္အမည္ႏွင့္ က်ေနာ့္ေက်းရြာကိုလည္း
    စကၠဴေလွေပၚမွာ စာလံုးနက္နက္ျဖင့္ က်ေနာ္ေရးခဲ့သည္။
    တစ္ကၽြန္းသား တစ္ျပည္သားတို႔သည္
    ထိုသို႔ျဖင့္
    က်ေနာ့္ကို သိလာၾကလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္၏။
    ျခံမွာပြင့္သည့္ ဆိတ္ဖလူးပန္းတို႔ကိုလည္း
    ေလွငယ္ေပၚမွာ ဆင့္တင္ေမွ်ာလႊတ္ခဲ့၏။
    အရုဏ္ဦးမွာပြင့္ေသာ ထိုပန္းတို႔သည္
    ညဥ့္အခ်ိန္မွာေတာ့ ကမ္းကိုဆိုက္ေရာက္လိမ့္မည္ဟု
    က်ေနာ္ ထင္သည္။
    ေကာင္းကင္ကို ဦးေမာ့ၾကည့္ေသာအခါ
    ျဖဴဆြတ္ေရြ႕ေမ်ာေနေသာတိမ္ရြက္မ်ားကို
    က်ေနာ္ျမင္၏။
    က်ေနာ္ႏွင့္ျပဳိင္ရန္ က်ေနာ့္ေလွမ်ားႏွင့္ျပိဳင္ရန္
    ကစားေဖာ္တစ္ဦးဦးက
    သူတို႔ကို လႊတ္တင္လိုက္ျခင္းျဖစ္မည္။
    မည္သူမွန္းေတာ့ က်ေနာ္မသိေခ်။
    သန္းေခါင္ယံ၏ ၾကယ္ေရာင္ပ်ပ်ေအာက္မွာ
    က်ေနာ့္္ေလွတို႔သည္ လြင့္ေမ်ာလွပေနလိမ့္မည္။
    ထိုသို႔ပင္ အေတြးႏွင့္ အိပ္ရာဝင္ျဖစ္သည္။
    အိပ္ေမြ႔ခ်တတ္ေသာနတ္သမီးကလည္း
    အိမ္မက္ျခင္းေတာင္းၾကီးမ်ားကို ပိုးကာ
    က်ေနာ့္ေလွမ်ားႏွင့္အတူ
    ရြက္လႊင့္ေနဦးမည္ ျဖစ္သည္။